10 χρόνια από τον θάνατό του Σωτήρη Μουστάκα

Ήταν 4 Ιουνίου του 2007 όταν… “έφυγε” για το μεγάλο ταξίδι ο αγαπημένος ηθοποιός Σωτήρης Μουστάκας

Στις 4 Ιουνίου του 2007…

Έφυγε από τη ζωή ο γίγαντας της νεοελληνικής κωμωδίας. Εκείνος που για 40 ολόκληρα χρόνια, δεν έπαψε στιγμή να δίνει αγάπη στον κόσμο και να χαρίζει άφθονο γέλιο. 

Ο Σωτήρης Μουστάκας ήταν ένας πολύ ξεχωριστός άνθρωπος. Πάντοτε διακριτικός, μετρημένος, ευγενής και λιγομίλητος. Είναι από τους λίγους που η φήμη δεν τους κράτησε στην “κακή” αγκαλιά της.

Γεννήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου το 1940. Η καταγωγή του ήταν από χωριό, οι Κάτω Πλάτρες. Στα 15 του χρόνια συμμετείχε ενεργά στον Απελευθερωτικό Αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. Μοίραζε φυλλάδια και έγραφε συνθήματα στους τοίχους μέχρι που οι Άγγλοι τον συνέλαβαν και τον φυλάκισαν για επτά μήνες. Μέτα την αποφυλάκιση του, τελείωσε το σχολείο και το 1958 αναχώρησε για Αθήνα με πλαστό διαβατήριο, που του είχε βγάλει ο Ντίνος Μιχαηλίδης, ένας από τους αρχηγούς της Ε.Ο.Κ.Α και πρώην υπουργός.

Ήθελε να σπουδάσει ηθοποιός παρά τις αντιρρήσεις του πατέρα του. Έδωσε εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Την πρώτη φορά κόπηκε αλλά δεν τα έβαλε κάτω, ξαναπροσπάθησε και πέρασε. Ταυτόχρονα δούλευε σαν σερβιτόρος. Στην Δραματική Σχολή γνώρισε και την Μαρία Μπονέλου, παντρεύτηκαν το 1973. Μαζί απέκτησαν μια κόρη, την Αλεξία.

Ο Σωτήρης Μουστάκας υπηρέτησε το θέατρο και τον κινηματογράφο με αξιοπρέπεια και ήθος. Σε μία συνέντευξή του είχε πει «Είμαι αληθινός σ΄αυτό που κάνω, χωρίς ψεύτικα τερτίπια, χωρίς χυδαιότητες και αυτό το νιώθει ο κόσμος. Για μένα το θέατρο είναι χαρά, κατάθεση ψυχής».



Πέντε χρόνια πριν φύγει από τη ζωή…
Αρρώστησε η Μαρία με τη νόσο του Αλτσχάιμερ. Ήταν συνέχεια δίπλα της και όταν ήταν στο θέατρο, τηλεφωνούσε διαρκώς στο σπίτι και ρωτούσε τη κοπέλα που την πρόσεχε να μάθει πως ήταν. Οι φίλοι αλλά και οι γνωστοί του που γνώριζαν το μαράζι του και την ταλαιπωρία που ζούσε, δεν τολμούσαν καν να τον ρωτήσουν. Το ήξεραν ότι ανέβαινε εδώ και χρόνια το δικό του Γολγοθά ενώ σε κάποιους πολύ δικούς του, όταν ξεσπούσε στεναχωρημένος, έλεγε: «Σκέφτομαι αν φύγω εγώ τι θα γίνει το Μαράκι μου».

Η κατάσταση της Μαρίας χειροτέρεψε και τους τελευταίους μήνες της ζωής της, χρειάστηκε να νοσηλευτεί στην κλινική Αγία Φωτεινή στη Λάρισα. Πέθανε τα ξημερώματα της 30ης Αυγούστου 2007.
Ο αγαπημένος ηθοποιός βίωσε ακόμα πιο δύσκολες καταστάσεις…

Διαγνώστηκε με καρκίνο αλλά στην αρχή δεν είχε πει τίποτα σε κανέναν. Ο επίσης ηθοποιός Μιχάλης Μουστάκας, γιος του αδελφού του Σωτήρη, αναφέρει σε παλαιότερη συνέντευξη του: «Με πήρε τηλέφωνο για να μου πει πως πέθανε ο αδελφός του στον Καναδά και μου ανέφερε απλά πως ήταν άρρωστος. Δεν μου είπε τίποτα περισσότερο. 
Με πήρε ξανά τον Απρίλιο του 2007 και μου είπε πως είχε καρκίνο και άρχισε χημειοθεραπεία. Όταν είχα πάει για να τον δω, ήταν πραγματικά πολύ εξαντλημένος. 

Ήξερε πως θα πεθάνει και δεν το έλεγε σε κανέναν ούτε καν στη κόρη του. 

Τους πρώτους μήνες, εκτός από το κοιμητήριο, περνούσα και έξω από το σπίτι του. Ένιωθα ότι θα τον έβλεπα εκεί, να στέκεται έξω από την πόρτα. Έπαψα να περνώ μόνο όταν πουλήθηκε. Κάθε φορά που πηγαίνω στο κοιμητήριο, κάθομαι δίπλα από τον τάφο του και τον ρωτώ: «Τι γίνεται Σωτήρη, τι κάνεις; Να σου πω τα νέα από τη Κύπρο;». 

Ο αγαπημένος ηθοποιός απεβίωσε τις πρώτες πρωινές ώρες της 4ης Ιουνίου του 2007 σε νοσοκομείο της Αθήνας από λοίμωξη του αναπνευστικού. Βρισκόταν στις πρόβες στο θέατρο, καθότι προετοιμαζόταν μαζί με τον Θύμιο Καρακατσάνη στην παράσταση «Πλούτος» του Αριστοφάνη. Αισθάνθηκε έντονη αδιαθεσία και μεταφέρθηκε στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Αθηνών όπου εισήχθη επείγοντος στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Ξημερώματα Δευτέρας άφησε την τελευταία του πνοή.



Η τελευταία του επιθυμία…
Ήταν να σκεπαστεί η σορός του με την Γαλανόλευκη σημαία. Συμπτωματικά η ημερομηνία θανάτου του, είναι ίδια με αυτή του επίσης μεγάλου Έλληνα ηθοποιού Ντίνου Ηλιόπουλου που πέθανε στις 4 Ιουνίου 2001.

Ο Σωτήρης κηδεύτηκε στις 6 Ιουνίου το μεσημέρι από το νεκροταφείο Χαλανδρίου δημοσία δαπάνη. Όλοι ήταν εκεί εκτός από την αγαπημένη του σύζυγο Μαρία, που ήταν καθηλωμένη στο κρεβάτι λόγω της ασθένειας της. Εκτός από τον Κώστα Βήχα κανείς άλλος από τους Κύπριους συναδέλφους του δεν είχε παραβρεθεί. Το 40ήμερο μνημόσυνο, έγινε στην Κύπρο από τους συγγενείς του.

Σχεδόν 3 μήνες μετά, πέθανε και η Μαρία. Εκείνος που πραγματικά στάθηκε δίπλα στη κόρη του, ήταν ο φίλος και συνεργάτης του στην τελευταία τους δουλειά, Θύμιος Καρακατσάνης. 



Σωτήρης Μουστάκας και Στάθης Ψάλτης…
Η μοίρα, επιφύλασσε κάτι κοινό πριν το θάνατο τους...

Οι δύο μεγάλοι Έλληνες ηθοποιοί που χάραξαν την δική τους πορεία στον σύγχρονο κινηματογράφο και σηματοδότησαν το τέλος μιας εποχής, έπαιξαν σε ταινίες του Γιάννη Σμαραγδή που αφορούσαν βιογραφίες σπουδαίων Ελλήνων, αλλά και οι δυο δεν πρόλαβαν να τις δουν στους κινηματογράφους. 

Η τελευταία κινηματογραφική ταινία που έπαιξε ο Σωτήρης Μουστάκας ήταν η ταινία «Ελ Γκρέκο» όπου υποδυόταν τον ζωγράφου Τιτσιάνο, δάσκαλο του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου και που δυστυχώς δεν πρόλαβε να δει την ταινία να βγαίνει στους κινηματογράφους καθότι έκανε πρεμιέρα στις 18 Οκτωβρίου 2007.

Το ίδιο συνέβη και στον Στάθη Ψάλτη  που έχασε τη μάχη με τον καρκίνο την Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017. Η τελευταία κινηματογραφική ταινία που έπαιξε ήταν η ταινία «Νίκος Καζαντζάκης» όπου υποδυόταν τον ηγούμενο της Μονής Σινά.

Δεν πρόλαβε να δει την ταινία να βγαίνει στους κινηματογράφους καθώς αναμένεται να κάνει πρεμιέρα το Νοέμβριο του 2017.


Ο Σωτήρης Μουστάκας…

Έχει παίξει σε 57 ταινίες στον κινηματογράφο, είτε ως πρωταγωνιστής, είτε ερμηνεύοντας δεύτερους αλλά ουσιαστικούς ρόλους. Στη Φίνος Φιλμ εμφανίστηκε σε τέσσερις ταινίες. 

Στην τέταρτη ταινία του, «Ένας Νομοταγής Πολίτης» (1974), διακρίθηκε για την εξαιρετική ερμηνεία στο ρόλο ενός σεμνού, τίμιου, αφελή και παθητικού πολίτη. Η τελευταία του ταινία ήταν,  η διεθνής παραγωγή «Ελ Γκρέκο» (2007), για την οποία απέσπασε μία σειρά από θετικές κριτικές. 

Στο θέατρο έπαιξε σε πολλές επιθεωρήσεις στις οποίες χάριζε άφθονο γέλιο αλλά και σε έργα πρόζας δίπλα σε σπουδαίους ηθοποιούς, όπως ο Αλέξης Μινωτής και η Κατίνα Παξινού. Ήταν από τους καλύτερους ερμηνευτές έργων του Αριστοφάνη. Το 1966 έπαιξε στις «Θεσμοφοριάζουσες» στην Επίδαυρο. 


Χριστιάνα Διονυσίου

ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΣΧΟΛΙΟ

* Υποχρεωτικά πεδία

Παρακαλούμε όμως τα κείμενα να μην είναι υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους, να γράφονται στην ελληνική ή την αγγλική γλώσσα (όχι greeklish), να είναι κατανοητά και τέλος να είναι κατά το δυνατόν σύντομα. Είναι αυτονόητο πως η ομάδα διαχείρισης φέρει ευθύνη μόνο για τα επώνυμα άρθρα των συντακτών και των συνεργατών της. Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας.