20 Ιουλίου 1974: O εφιάλτης αρχίζει… Μαρτυρίες που σοκάρουν

20 Ιουλίου 1974: Σάββατο, 05:20 ώρα πρωινή…

Ο εφιάλτης αρχίζει…

Σαράντα περίπου χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες, υπό την υποστήριξη της Τουρκικής Αεροπορίας και του ναυτικού εισέβαλαν παράνομα και κατά παράβαση του καταστατικού χάρτη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών στις βόρειες ακτές της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Τετρακόσια πέντε χρόνια μετά την οθωμανική εισβολή, η σύγχρονη ιστορία της Κύπρου βρίσκεται μπροστά σε μία νέα εισβολή…
 
Η απόβαση των Τουρκικών στρατευμάτων που ολοκληρώθηκε σε δύο φάσεις, με ένα μήνα σχεδόν διαφορά η πρώτη από τη δεύτερη, είχε ως αποτέλεσμα την παράνομη κατοχή του 36.2% της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Περίπου 200.000 εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους, έγιναν πρόσφυγες στην ίδια τους την πατρίδα, περίπου 4.000 νεκροί, και 1.619 δηλώθηκαν αγνοούμενοι. Οι Τούρκοι κατακτούν το 65% της καλλιεργήσιμης έκτασης, το 70% του ορυκτού πλούτου, το 70% της βιομηχανίας, το 80% των τουριστικών εγκαταστάσεων.

Δεν μπορείς να ξεχάσεις αυτές τις εικόνες... 
Εικόνες που σημάδεψαν τις ψυχές μας, που άλλαξαν τη ζωή και την ιστορία μας… 



Εξομολογήσεις, μαρτυρίες, προσωπικές ιστορίες  που… σοκάρουν.

«Τούρκοι στρατιώτες έθαψαν ζωντανούς Ελληνοκύπριους αιχμάλωτους σε ποταμό των Αδάνων το 1974».
(ρεπορτάζ από την τουρκοκυπριακή εφημερίδα «Αφρίκα»)

«Οι επιβάτες 8 λεωφορείων, στο καθένα από τα οποία επέβαιναν σαράντα Ελληνοκύπριοι αιχμάλωτοι, σφαγιάστηκαν με λόγχες και ξιφολόγχες από Τούρκους στρατιώτες. Το περιστατικό συνέβη την ώρα που οι 320 συνολικά Ελληνοκύπριοι αιχμάλωτοι έφτασαν με τα λεωφορεία στην παραλία της Κερύνειας και στο σημείο της απόβασης, προκειμένου να επιβιβαστούν σε πλοίο και να μεταφερθούν στην Τουρκία. Την ίδια ώρα κατέφτασε πλοίο με Τούρκους στρατιώτες, οι οποίοι αφού έμαθαν ποιοι ήταν οι αιχμάλωτοι, τους επιτέθηκαν με τις λόγχες και τις ξιφολόγχες των όπλων τους, σφαγιάζοντάς τους στην παραλία. Από το αίμα των αιχμαλώτων η θάλασσα κοκκίνισε»
(ρεπορτάζ από την τουρκοκυπριακή εφημερίδα «Αφρίκα»)

«Βρέθηκε ο μικρότερος σε ηλικία αγνοούμενος σε ομαδικό τάφο στην περιοχή Τραχώνι (στον παλαιό δρόμο Λευκωσίας και Αμμοχώστου). 
Εντοπίστηκαν τα οστά ενός βρέφους, μόλις μερικών μηνών (γεννήθηκε το 1974), που οι Τούρκοι όπως αποδείχθηκε από μαρτυρίες, το πήραν από την αγκαλιά της μάνας του και το δολοφόνησαν. Στον τάφο βρέθηκαν επίσης τα οστά της μάνας του βρέφους, της 11χρονης αδελφής της, της γιαγιάς της, καθώς και τα οστά του πατέρα του βρέφους Ανδρέα Κυριάκου του Κυριάκου».  
(Ελληνοκυπριακές εφημερίδες)

«Δεν θα ξεχάσω τη στιγμή που μπήκαν στο σπίτι μας και με σκότωσαν, γιατί και ο βιασμός θάνατος είναι.
 Σωριασμένη στο πάτωμα έκλαιγα. Ήμουν σίγουρη ότι κανείς ποτέ δεν θα μπορούσε να βγάλει τη βρωμιά από το σώμα μου και τοn πόνο από τη ψυχή μου. Τραβούσα το δέρμα μου με όλη μου τη δύναμη, θέλοντας να το βγάλω και να φύγω από πάνω μου τη βρωμιά, αλλά το μόνο που κατάφερνα, ήταν να γεμίζω το σώμα μου με μώλωπες και να πονάω ακόμα περισσότερο»
(Μαρία από χωρίο της επαρχίας Αμμοχώστου 2016 ant1iwo)

«Τούρκοι στρατιώτες προσπάθησαν να βιάσουν μια γιαγιά 90 χρονών. Επειδή όμως αντιστεκόταν και φώναζε, την άφησαν αφού πρώτα της άρπαξαν από το λαιμό το χρυσό σταυρό της» 
(Γιαννούλα Χριστοδούλου από Ταύρου Αμμοχώστου)  
 
«Μας βάλανε σε αίθουσα του σχολείου στη Βώνη, μαζί με την υπόλοιπη οικογένεια. Εκεί έμπαιναν όποτε ήθελαν, διάλεγαν και μας πήγαιναν για να ικανοποιήσουν τις σεξουαλικές τους επιθυμίες. Δεν έβγαινα να πάρω συσσίτιο. Φορούσα συνέχεια τα ρούχα της γιαγιάς για να φαίνομαι γριά αλλά έβλεπαν το πρόσωπο. Έβγαινα έξω μόνο όταν πήγαινα τουαλέτα. Ήμουν συνέχεια τυλιγμένη με ένα πάπλωμα και καθόντουσαν όλα τα πιτσιρίκια από πάνω μου για να μην με τραβάνε συνέχεια και να με βιάζουν οι Τούρκοι. Αυτό κράτησε τρεις μήνες…» 
(ΚΥΠΕ)  μαρτυρίες από δύο γυναίκες που βιάστηκαν επανειλημμένα τότε, την Άννα από χωριό της επαρχίας Κερύνειας και την Μαρία από χωριό της επαρχίας Αμμοχώστου).

« Αρχικά, έβγαλαν τους ενήλικες από το σπίτι και τους οδήγησαν στην αυλή του σπιτιού μας. Μεταξύ αυτών, τον πατέρα μου και την μητέρα μου. Εντωμεταξύ, ένας από αυτούς, δεν κρατούσε όπλο αλλά μια μεγάλη σωλήνα αλουμινίου που κτυπούσε με δύναμη τον πατέρα μου στην πλάτη. Όταν βρέθηκε (με την ταυτοποίηση λειψάνων) διαπιστώθηκε ότι είχε σπασμένη σπονδυλική στήλη και ο λόγος ήταν τα χτυπήματα από τη σωλήνα. Τον κτυπούσε με τόση δύναμη, που έπεφτε στο χώμα σπαράζοντας από τον πόνο. Θυμάμαι που προσπαθούσε να σηκωθεί στα πόδια του και κάθε φορά κοιτούσε τους δολοφόνους του με πόνο στα μάτια. Παράλληλα, γύριζε το κεφάλι του και προς το μέρος μας, μάς κοιτούσε και δεν έλεγε τίποτα. Τον κτυπούσουν ξανά και ξανά…»
(Πέτρος Σουππουρής ant1iwo 2016)


«Οι τούρκοι βίαζαν εγκύους, γυναίκες, γέρους, παιδιά…»
(Ελληνοκύπριος στρατιώτης 1974) 
 
«Δεκάδες είναι οι περιπτώσεις κατά συρροή, καθημερινών βιασμών (όπως της Χ.Ι. από τη Βώνη που βιαζόταν καθημερινά από τούρκους για δυο ολόκληρους μήνες) σε κατεχόμενα χωριά όπως η Κυθρέα, το Παλαίκυθρο, το Νέο Χωριό Κυθρέας. Δεκάδες επίσης οι βιασμοί γυναικών μπροστά στα παιδιά τους (όπως της Μ.Γ. από το Τριμύθι που βιάστηκε επανειλημμένα μπροστά στα παιδιά της ηλικίας τεσσάρων και πέντε χρόνων), ή των συζύγων και μελών των οικογενειών τους υπό την απειλή των όπλων. Άπειρες οι σεξουαλικές κακοποιήσεις ανήλικων κοριτσιών ηλικίας 11 μέχρι 18 ετών (όπως στην αποθήκη σιτηρών στις Μάνδρες) μερικές από τις οποίες βιάζονταν καθημερινά.  Συγκλονιστικές οι περιπτώσεις της εγκύου Γ.Π. από το Μαραθόβουνο που βιάστηκε διαδοχικά από έξι τούρκους μέχρι λιποθυμίας, ή του πεντάχρονου τυφλού Π.Δ. από τον Άγιο Σέργιο που κακοποιήθηκε σεξουαλικά. Ακόμη της Δ.Γ. από τον Άγιο Σέργιο η οποία όταν έμεινε έγκυος αυτοκτόνησε στις 23 Δεκεμβρίου 1974. Δεκάδες επίσης οι εν ψυχρώ εκτελέσεις κοριτσιών που αντιστάθηκαν στις σεξουαλικές ορέξεις τούρκων και τουρκοκυπρίων». 
(Ελληνοκυπριακές εφημερίδες)

ANT1 Newsroom

ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΣΧΟΛΙΟ

* Υποχρεωτικά πεδία

Παρακαλούμε όμως τα κείμενα να μην είναι υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους, να γράφονται στην ελληνική ή την αγγλική γλώσσα (όχι greeklish), να είναι κατανοητά και τέλος να είναι κατά το δυνατόν σύντομα. Είναι αυτονόητο πως η ομάδα διαχείρισης φέρει ευθύνη μόνο για τα επώνυμα άρθρα των συντακτών και των συνεργατών της. Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας.